Ondertussen in België...

Hier zit ik dan. Met mijn neus in mijn boeken, mijn rug gekromd over mijn bureau, een bijna gevoelloos achterwerk van het vele zitten en mijn handen in het haar. Kan me moeilijk inbeelden dat ik binnen twee weken, met diezelfde neus, de Congolese realiteit zal opsnuiven.

Niet dat ik er niet naar uitkijk. Integendeel, ik heb hetzelfde gevoel als toen ik vijf jaar oud was en ik wist dat Sinterklaas binnen twee weken kwam. Een heel aangenaam, maar tegelijkertijd angstaanjagend gevoel. Dat doffe bonzen van je hart dat je verwittigd dat het tijd wordt om zenuwachtig te worden. "Ben ik wel braaf genoeg geweest? Nog snel een mooie brief schrijven voor Sint en een tekening maken voor Piet. Vergeet het paard niet!" Datzelfde ongeduldige verlangen naar de Grote Dag van Het Vertrek begint nu, traag maar zeker, door te sijpelen in mijn gemoed.

Mijn hart bonst steeds sneller en sneller. Dat van jouw?

Tot gauw,

Kelia

Lubumbashi Wantanshi

Na omzwervingen in Tanzania en Zambia (zie http://darlubum.blogspot.com), ben ik op 12 januari in Lubumbashi toegekomen. Ik heb me ondertussen gerieflijk geïnstalleerd in Hotel Belle Vue, mijn uitvalsbasis voor de komende weken. Lubumbashi is op het eerste zicht niet veranderd sinds mijn laatste verblijf in september. Ik had verwacht dat met het stijgen van de koperprijs en het hernemen van de mijnactiviteiten ik, voor de Lushois in de straat, positieve evoluties zou kunnen zien, maar daarvoor is het waarschijnlijk nog wat te vroeg.

In de tussentijd is misschien eerder het tegenovergestelde het geval: de Franc Congolais blijft in waarde dalen. Kreeg ik voor 1 $ in januari 2009 nog 650 FC, dan stond de wisselkoers in september 2009 al op 1$ voor 800 FC en nu op 1$ voor 900 FC. Ik heb de indruk dat de prijzen van de basisgoederen gelukkig niet echt gestegen zijn, dus dat tempert de negatieve gevolgen van de devaluatie.

Bon, ik moet zeggen dat ik de voorbije dagen vooral gependeld heb tussen het hotel en de ‘Building’ (het administratieve hart van de UNILU), waar het bureau van het CEDEMOL gevestigd is. Dat geeft natuurlijk maar een gedeeltelijk beeld van de realiteit. De komende 2 weken zal ik veel contacten hebben met vertegenwoordigers van NGO’s (lokale en internationale). Zij kennen het terrein natuurlijk veel beter, ik zal me door hen graag laten informeren.

Le 'Building' Administratif, mijn uitvalsbasis aan de UNILU.

Wat wel opvalt, is de afwezigheid van de straatkinderen. In september, enkele dagen voor ik vorige keer in Lubumbashi was, heeft de gouverneur alle ‘chègues’ van de straat laten plukken om hen onder te brengen in een opvangcentrum buiten de stad. De reacties op die maatregel waren zeer uiteenlopend: de ene vond het een goede zaak dat het centrum verlost was van dit fenomeen, de andere vond de aanpak maar op niets trekken. De Salesianen, die in en rond Lubumbashi zeer aanwezig zijn, hebben een traditie in het opvangen, omkaderen en herintegreren van (ex)-straatkinderen. Zij hadden een aanpak ontwikkeld die wérkt, ttz een duurzaam effect had en zagen deze met de maatregel van de gouverneur helemaal teniet gedaan. Samen met hen had ik verwacht dat de straatkinderen snel terug in het straatbeeld aanwezig zouden zijn. Hetzij zij die niet in het opvangcentrum kunnen aarden, hetzij ‘nieuwe inwijkelingen’. Het zou immers niet de eerste keer zijn dat een goedbedoelde (?) maatregel zoals die van de gouverneur zorgt voor een heus aanzuigeffect. Enfin, tis een zeer complexe materie dus ik ben zeer voorzichtig in het stelling nemen. Komende woensdag heb ik een afspraak met de verantwoordelijke van het opvangproject van de straatkinderen van de Salesianen. Daar zal ik zonder twijfel veel wijzer van worden.

Ook opvallend is de overvloed aan regen. In vergelijking met januari-februari 2009 regent het veel meer en harder dit jaar. Alles gaat dan wat moeizamer: het transport is trager, GSM-netwerken functioneren minder goed, er zijn meer elektriciteitsstoringen en te voet moet je uitkijken voor modderige glijpartijen. Voordeel is dat de regen welkome afkoeling brengt.

Deze eerste dagen stonden vooral in het teken van enerzijds het plannen van de komende weken met Dhanis en Kawele, de plaatstelijke ‘encadreurs’ en van het terug opwarmen van mijn contacten hier in Lubumbashi.

Dhanis et Kawele, de plaatstelijke 'encadreurs'

Daarnaast heb ik gisteren de eerste ‘vergadering’ gehad met de 12 studenten van de UNILU die Dhanis en Kawele geselecteerd hebben voor het project. Het was een informele wederzijdse kennismaking met studenten waarvan ik tot dan toe enkel nog maar namen en een groepsfoto had gezien. Dankzij onder andere een goede selectie en de nodige voorbereidingsmomenten, georganiseerd door Dhanis en Kawele, is het een toffe, dynamische groep. Het is duidelijk dat het voorbereidingstraject zijn vruchten afwerpt. Na de wederzijdse voorstelling en briefing over het vervolg van het project, hebben we samen genoten van een Congolese maaltijd en de bijhorende Simba’s. De aanwezige muziek werkte duidelijk op het gemoed van de ‘Kassapards’, we stonden dan ook al snel met de heupen te wiegen. Geen slechte start als je het mij vraagt...

@ Jambo-deelnemers: jullie UCOS-postkaartjes zijn goed toegekomen en enthousiast onthaald door de Kassapards!

vlnr: Perpetué, Kelly, Beatrice, Antoine, Elyse, Clarisse

vlnr Belinda, Grace, Duc, La Cadette de Mia, Jolie, Kelly

vlnr Olivier, Belinda, Mia, Grace, Duc

vlnr Belinda, Mia, Muzungu Guy

Wil je weten hoe de studenten van verleden jaar het ervan af hebben gebracht, klik dan even door naar de blog van 2008-2009:

http://lubumbxl09.blogspot.com

Startersweekend achter de rug

Van 20 tot 22 november, terwijl het buiten ijskoud was en zelfs sneeuwde, dompelden we 12 verwachtensvolle VUB-studenten voor een eerste keer onder in warme Congolese vibes. Op het programma stond: basisfeiten over Congo en Lubumbashi, workshops interculturele contacten en ontwikkelingsprocessen, een eerste voortuitblik naar de reis en niet te vergeten: een workshop Congolees koken. Onder de deskundige begeleiding en het waakzame oog van Maman Bernadette slaagden we erin heerlijke kip moambe, bitikiku, fufu en vooral superpikante sausjes te maken. Voor velen een eerste kennismaking met de Congolese keuken...

Maman Bernadette van de vzw Kakinani omringd door haar kookdiscipelen.

12 Kassapards ook bekend!!!

Ook aan de UNILU zijn de 12 studenten met wie we in Lubumbashi zullen kennismaken en uitwisselen bekend. Deze 'Kassapards' (zoals studenten van de UNILU bekend staan) kijken vol nieuwsgierigheid uit naar de komst van de 12 'Muzungu' ('blanken' in het Swahili)

In ons nog onbekende volgorde: Duc, Jonathan, Kelly, Olivier, Beatrice

Perpetue, Irene, Elyse, Gracya, Antoine, Belinda, Mwilu

Zij krijgen, net als de VUB-studenten, een voortraject voorgeschoteld om hen voor te bereiden op de uitwisselingen. Het resultaat hiervan zal je vanaf februari op deze blog te zien krijgen.

Na een zenuwslopende (zowel voor de deelnemers als voor UCOS) zijn uiteindelijk 12 studenten uit de Jambo-bus gekomen. Zij staan allemaal te trappelen om in februari 2010 Lubumbashi te gaan ontdekken.

 

Lois, Antoine, Pieter, Ari, Sam, Elise

Nele, Mata, Kelia, Itza, Anneleen, Lotte

Kelia verwoordde het na de allereerste bijeenkomst als volgt: 

19h, Salle Monique, Maison Africaine

Twaalf jonge, gemotiveerde VUB-studenten, 2 ervaringsdeskundigen en twee UCOS-begeleiders ontmoeten elkaar. Er wordt schuchter met elkaar kennis gemaakt, hooggespannen verwachtingen worden uitgewisseld (sommige verwachtingen worden spijtig genoeg al meteen teniet gedaan), praktische informatie wordt meegedeeld...

Vier flessen Jupiler, een fles witte wijn - die voor de helft terecht komt op een onschuldig slachtoffer - en twee schotels ailes de poulet later wordt er afscheid genomen. Ontluikende vriendschappen liggen in het verschiet.